Bardzo osobiste przeżycia z mojego duchowego życia .Oraz z mojego małego świata i nie tylko Z końca świata
Blog > Komentarze do wpisu

Wieroszowo w Deszczowy dzień

W deszczowy dzień jak i wieczny kiedy mój świat znów inaczej wygląda gdzieś w środku .Jakby ten deszcz i wiatr był we mnie . Miało być o czymś innym pisząc idąc w tym wietrze widząc i czytając ze nie wszystko jest już takie samie . Kiedy mój pokój w zamkniętych światach jest inny .Kiedy i mnie i nie tylko mnie ogrania wkurzenie i zanurzenie czas w tych myślach daje wam . Więc znów wierszowo trochę .Kiedy już prawie nikt nie pisze wersów i wierszyków .W pogoni za lepszym jakości życiem jak śpiewa a raczej rapuje Małolat Arjon

Znów nie wiem gdzie jestem mieszkając z tymi ludźmi i żyjąc jak żyję. Ale czy ja jeszcze żyje ?czy może jestem w próżni i kurwa brakuje mi tlenu gdy i tak nikogo to nie interesuje ..

 

Samotne spacery widząc zmieniające się miasto.
Samotne spacery widząc samotnych ludzi w swojej starości .
Mijając świat swój świat w okruchach dnia i nieraz nocy .
Widząc nowe pokolenie czy tak samo będą meli a może gorzej w nowych czasach .Tak nieraz nędznych jak w książce Nędznicy .
Więc samotne spacery jak samotne noce gdzie zostaną na koniec nieliczni ludzie .Gdzie pieniądze podzieliły już wiele ludzi gdzie tyle ludzi gdzieś jest co znikneli z życia żyjąc po swojemu .
A ja w samotnych nocach umierając po cichu i żyjąc jakby mnie nie było dla wielu nic nie znacząc bywając jak cień .Minionych czasów i żyć ..

 

Czasy się naprawdę zmieniły gdzieś każdy sam w podroży gdzie każdy nieraz sam i nie chce już Hey co słychać bo i tak zostają nie liczni.
Tak przemijamy jak cienie jakby nas nie było .Bo nieraz kto za 100 lat będzie o nas pamiętał .Idąc nieraz tak samotnie nie widząc nieraz siebie nawzjaem. Więc wolę chociaż nie chcę być sam .
Nie w pięknym życiu i nieraz nie z pięknymi ludźmi .Gdzie nieraz ludzie mają gorsze jazdy niż ja sam .Gdzie idzie nowy ład i nowe kłamstwo jak i prawdą jest ze nieraz każdy troszczy sie o siebie najbardziej i prawie nikt nie pomorze .Jak ze w kościele można być sam wliczając Boga ,hmm tylko którego ...



 

I

Mijam ten czas robią zdjęcia minionego czasu i tych miejsc co mijam .Chociaż jestem tak szklanym człowiekiem .Widząc przemijający czas i ludzi których już nie ma tutaj idąc tymi ścieżkami nieraz sam .



I Mijam swój czas wraz tymi wspomnieniami wspominając te czasy kiedy waga była inna i czas inny pływając na zatoce Puckiej w dawnych dziejach bo były blisko a są daleko.


 



poniedziałek, 29 stycznia 2018, krzysztof213
Tagi: foto wierszowo

Polecane wpisy